De aan- en verkoop van onroerend goed in Frankrijk gebeurt voor een kleine 50% ‘entre particuliers’. Dat betekent dat koper en verkoper elkaar vinden, onderhandelen en de transactie sluiten zonder tussenkomst van een professionele makelaar. Alleen het tekenen van de contracten gaat natuurlijk wel via de notaris, want dat is verplicht. Toch wordt dus bijna de helft van de transacties opgezet en afgewikkeld door amateurs. Veel meer dan in de omringende landen, waar het inschakelen van een makelaar vaste prik is. In Nederland verkoopt maar een paar procent zonder makelaar. Hoe is dat verschil te verklaren?
